«Έκλεψα» μια στιγμή από τη ζωή τους…

Φευγαλέες κι ανυποψίαστες φιγούρες, με την πλάτη στο φακό. Είναι αλήθεια ότι δεν ήθελα να φανώ αδιάκριτος, ωστόσο αυτό που είχα μπροστά μου δεν μου άφηνε περιθώριο ώστε να μην πατήσω το κλικ. Τελικά ενέκυψα. Ξεπέρασα τα όρια της αδιακρισίας και τους φωτογράφησα δίχως να το αντιληφθούν. «Έκλεψα» μια στιγμή από τη ζωή τους… 

* https://www.instagram.com/stratos_doukakis_8/

#Backwards #De Espaldas 

Πλάκα, η «Συνοικία των Θεών»

Στη σκιά της Ακρόπολης και των αρχαίων της ναών, χτισμένη πάνω σε λόφο η Πλάκα είναι μια από τις πιο όμορφες συνοικίες της Αθήνας. Πάντα θα γοητεύει τον επισκέπτη προσδίδοντας μια ξεχωριστή και ιδιαίτερα γραφική νότα. Ένας περίπατος στα στενά δρομάκια της είναι ένα ταξίδι στο χρόνο. Σπίτια, απλά και απέριττα, ανάμεσα στα νεοκλασικά είναι μία κατηγορία από μόνα τους και αξίζει να τα ανακαλύψει κανείς στους περιπάτους του. Από τρεις δρόμους της οι παρακάτω φωτογραφίες: Φρυνίχου, Λυσικράτους, Γκούρα.

Μετρό: Επόμενη στάση Πειραιάς

Η έλευση του Μετρό στον Πειραιά με τερματικό σταθμό το Δημοτικό Θέατρο είναι πλέον γεγονός. Τρεις νέοι σταθμοί προστέθηκαν στη γραμμή 3 κι αυτό αποτελεί πλέον ένα σημαντικό συγκοινωνιακό στοιχείο.

O νέος σταθμός «Δημοτικό Θέατρο» στον Πειραιά, στο εσωτερικό του οποίου επικρατεί το μπλε χρώμα και αυτή η επιλογή δεν είναι καθόλου τυχαία. Η διακόσμηση και η αρχιτεκτονική είναι εξ' ολοκλήρου εμπνευσμένη από το νερό, ενώ μέσα στον υπόγειο σταθμό ξετυλίγεται ολόκληρη η ιστορία του νερού και υπογραμμίζεται η σημαίνουσα σημασία του.

Η Μόνιμη Αρχαιολογική Έκθεση με τίτλο «Ιστορίες για το Αθέατο Νερό» έχει να κάνει με τις αθέατες υδάτινες διαδρομές και τις ιστορίες για τη λειτουργία της πόλης του Πειραιά μέσα από την έκθεση που υλοποιήθηκε από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πειραιώς και Νήσων, η οποία είχε στη χωρική της αρμοδιότητα το μεγαλύτερο τμήμα της έκτασης που κατασκευάστηκε το έργο της Αττικό Μετρό.

Επισκέφτηκα τους δύο νέους σταθμούς και εντυπωσιάστηκα! Οι εικόνες το λένε μόνες τους. 

Η Επέτειος της 28ης Οκτωβρίου στο Χολαργό

 28^η Οκτωβρίου 1940

Μία ημέρα, που γράφτηκε στην ιστορία για το ηρωικό «ΟΧΙ» της Ελλάδας στο φασισμό.

Εικόνες από την παρέλαση για την επέτειο στο Χολαργό 

Στην άμμο...

Από το μακρινό 2011, όταν οι επισκέψεις μου στον γενέθλιο τόπο ήταν πιο συχνές και διαρκούσαν όσο κρατούσε το καλοκαίρι, γνώρισα έναν άνθρωπο τον Δημήτρη που είχε μεράκι να συλλέγει βότσαλα και μ’ αυτά να παράγει τέχνη. Πραγματικές ομορφιές. Βάλθηκα κι εγώ λοιπόν να βάλω λίγο το χεράκι  για να θυμάμαι και να τον θυμάμαι. Τι κρίμα να μην μπορούν να μείνουν για πάντα στη φυσική τους θέση, στην παραλία… Γι’ αυτό κι εγώ αυτές τις εικόνες τις δημοσιεύω εδώ εν είδη αναμνήσεως...

Ευλογώντας, ολίγον τι, τα γένια μου…

«Κάθε φορά που ένα βιβλίο διαβάζεται και ξαναδιαβάζεται, τότε συμβαίνει κάτι στο βιβλίο: μεταβάλλεται», έλεγε ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες. Νομίζω πως αξίζει να ξαναδιαβάζουμε κάποια βιβλία διότι ξαναγίνονται μέρος της ψυχής μας. Λειτουργούν σαν καταλύτες, απλά, φυσικά, ολόφρεσκα σαν θαλάσσια αύρα… κι ο καθένας μας παίρνει από ένα βιβλίο πάντοτε, τις απαντήσεις που, κάθε φορά, χρειάζεται.

«Ξαναδιαβάζοντας ένα βιβλίο», σελίδα 97

«Αν θα έδινα έναν διαστολικό ορισμό στον όρο  Π ο ί η σ η, ότι, δηλαδή, δεν αποτελεί μόνο –η κατ’ ανάγκη– έρρυθμο ή έμμετρο λόγο, αλλά και ελεύθερο λυρικό λόγο, συχνά απεξαρτημένο από έντεχνα στιχουργικά σχήματα, όπως έχει τουλάχιστο διαμορφωθεί στα τελευταία χρόνια, τότε ο Στράτος Δουκάκης θα μπορούσε αδίσταχτα να συμμετρηθεί στη χορεία των –ευρεία εννοία– ποιητών, πολίτης, δικαιωματικά, στων «ποιητών την πόλη», όπως θα έλεγε ο Κ. Π. Καβάφης».

(Από τον πρόλογο του ποιητή Δημήτρη Νικορέτζου)