 |
| Σβηστά σαν τους ξεχασμένους έρωτες… |
 |
| Χοντρά καραβόσκοινα, ξανθαίνουν στον ήλιο… |
 |
| Κρίκος που σκούριασε στης συλλογής το μουράγιο… |
 |
Ιβίσκος… κατακόκκινος, ξεχωριστός…
|
 |
| Εδώ δεν έβαλε πινελιά ανθρώπου χέρι… |
 |
| Μελιές αποχρώσεις… |
 |
| Η γοητεία της απομόνωσης…
Μηθυμναίος
|
 |
| Η είσοδος και παρακάτω διάφορες απόψεις του πάρκου |
 |
| Κάθε ένας από τους κύβους φέρει το όνομα της πόλης και το έτος διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων |
 |
| Ίσως μια μελλοντική Ολυμπιονίκης |
 |
Αυτό που στερείσαι, σου γίνεται περισσότερο αγαπητό…
|
 |
Όταν δεν
γίνεται να πορευτείς στην οδό των ονείρων,
πορεύεσαι
σ’ αυτήν των αναμνήσεων.
|
 |
«Ό,τι
σκαλίζουμε με αγάπη δεν μπορεί παρά να καρπίσει νοσταλγίες»…
|
 |
Θα περιμένουν…
|
 |
Εικόνες που
έμειναν άφθαρτες και θ’ αναπαύονται στο βυθό των ματιών μου…
Μηθυμναίος
|
