Σάββατο 5 Μαρτίου 2022

Απόθεμα Εικόνων

Φωτογραφικό υλικό που πριν σκορπίσει το εκθέτω, με κάποια δόση αισθητικής ματιάς, σε τούτη τη Γκαλερί για όσους τυχόν περάσουν για επίσκεψη.









Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2022

Ανθισμένοι κλώνοι αμυγδαλιάς

Η αμυγδαλιά, σύμβολο ελπίδας, αγνότητας και γονιμότητας, συνεπής στο χειμερινό ραντεβού της, καθώς ανοίγει το δρόμο στην επελαύνουσα Άνοιξη, χαρίζει -κατά τη διάρκεια της άνθησής της- μια ιδιαίτερη ομορφιά όπου κι αν βρίσκεται. Είναι κι αυτή η "ιδιοτροπία" της, πρώτα ν' ανθίζει με τα πλούσια, πανέμορφα λευκά ή ροζ στολίδια και μετά να βγάζει τα φύλλα της.




Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2022

Gente Urbana στο Κλεινόν Άστυ

Άνθρωποι της πόλης. Η σημερινή φωτογραφική ενότητα. Άνθρωποι στους δρόμους της Αθήνας, συναντιούνται, προσπερνιόνται, αλληλοκοιτάζονται(για μερικά δευτερόλεπτα ή όσο κρατάει μια κλεφτή ματιά), χαριεντίζονται, φωτογραφίζουν και φωτογραφίζονται. Με το κινητό στο χέρι κλείνουν ραντεβού. Ακόμη βολτάρουν ή τρέχουν για τον καθημερινό επιούσιο…

Gente Urbana στο κλεινόν άστυ ή στο ταλαιπωρημένο «άκλεινον άστυ»…



Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 2022

Εν είδει καρτ-ποστάλ…

Εικόνες ή παραστάσεις, εν είδει  καρτ-ποστάλ, όπως διακινούνταν παλιά και αποστέλλονταν από ταχυδρομεία σε αγαπημένους παραλήπτες, δικούς μας ανθρώπους, γνωστούς και φίλους.

Κάποτε τα ονόμαζαν και «Επιστολικά Δελτάρια».

Μιας και στις μέρες μας είναι κάτι παρωχημένο, έρχομαι να επαναφέρω κάποια καρτ-ποστάλ από την ομώνυμη ενότητα του Ίνσταγκραμ μου.




Παρασκευή 24 Δεκεμβρίου 2021

Υγεία, Αγάπη, Ευτυχία κι ό,τι άλλο επιθυμείτε!


Εύχομαι σε όλους Καλές Γιορτές με υγεία, ευτυχία και καλή διάθεση!
Όλα τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν.

Και… να θυμάστε:

Μπορεί να μη συμβούν όσα ονειρεύεστε αλλά…
άλλα πολύ καλύτερα.
Γιατί ο θεός μας κοιτάει σιωπηλός
κι’ είναι τα μάτια όλων των ανθρώπων γύρω μας.

Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2021

Ευλογώντας, τρόπον τινά, τα γένια μου…

Είναι τόσα αυτά που χάνει κανείς στη ζωή του για να μη φυλάει αυτά που του έμειναν… Κι όσο περνάει ο χρόνος στοιβάζοντας αμέτρητα άλλα, όσο κι αν σκεπάζονται μ’ ένα σωρό σκόνη, περνάς το χέρι σου από πάνω, τη διώχνεις και τα φέρνεις πάλι πίσω… στο φως.
Σκαλίζω τη μνήμη, ονειροπολώ, αλητεύω ενδεχομένως, βηματίζοντας σε δρόμους προσωπικούς που αυλακώνουν τις λογής λογής διαδρομές και μου κρατάνε συντροφιά. Τα υστερόγραφα.

Η ζωή ευτυχώς δεν στερείται από ερεθίσματα.