Εστιάσεις...

«Χρόνοι μαρμάρινοι, καμάρες και θόλοι

αναβιώνουν τα χτεσινά μου βήματα»

Εστιάζω την εξωτερική λεπτομέρεια

για να ψηλαφίσω το μέσα…

Το λιμάνι μου...

Aγκυροβόλιο των ωραίων εποχών και των ειδυλλιακών χρόνων...

Εκεί, στη Μήθυμνα θα ήθελα –πάντα το ήθελα– να έριχνα την άγκυρά μου…

Η συντροφιά μου…

Με βραζιλιάνικη καταγωγή –ίσως γι’ αυτό και την αγάπησα– τούτη η ολοκόκκινη 
–πιο κόκκινη δεν γίνεται– «διπλαδένια», 

εδώ και κάποιες μέρες, με συντροφεύει κι ομορφαίνει το μπαλκόνι μου.

Κι αν δεν κάνω λάθος τη λένε και «Βραζιλιάνικο γιασεμί» 

Προσθέτω στολίδια στην καθημερινότητά μου, γιατί νομίζω πως

ό,τι ζούμε μας ακολουθεί...

Ο τόπος μου…

Της Μήθυμνας τα πέτρινα σοκάκια, ανηφοριές, σκαλιά, στολισμένα με πρασινάδες και λουλούδια, σ’ έναν τόπο «χειροποίητο», που λέει κι ο στιχουργός, φτιαγμένο από μαστόρους τεχνίτες, με… γούστο και αξιοσύνη. Ο τόπος μου!

Της ροδιάς και των ρόδων

  

 

Μεταναστάσιμες και Πρωτομαγιάτικες εικόνες…

«Χαρᾶς τὰ πάντα πεπλήρωται, τῆς ἀναστάσεως τὴν πεῖραν εἰληφότα»