Μοναχικό αγριολούλουδο μέσα στο πράσινο, που μόνο αγριολούλουδο δεν είναι.
Ένα μπουκέτο κόκκινες ανεμώνες, ένα μπουκέτο πυρκαγιά,
ένα μπουκέτο φλόγας. Αιμάτινη πορφύρα που θαρρείς και στάζει θαρρείς αίμα.
Μοναχικό αγριολούλουδο μέσα στο πράσινο, που μόνο αγριολούλουδο δεν είναι.
Ένα μπουκέτο κόκκινες ανεμώνες, ένα μπουκέτο πυρκαγιά,
ένα μπουκέτο φλόγας. Αιμάτινη πορφύρα που θαρρείς και στάζει θαρρείς αίμα.
Φωτογραφικό υλικό που πριν σκορπίσει το εκθέτω, με κάποια δόση αισθητικής ματιάς, σε τούτη τη Γκαλερί για όσους τυχόν περάσουν για επίσκεψη.
Η αμυγδαλιά, σύμβολο ελπίδας, αγνότητας και γονιμότητας, συνεπής στο χειμερινό ραντεβού της, καθώς ανοίγει το δρόμο στην επελαύνουσα Άνοιξη, χαρίζει -κατά τη διάρκεια της άνθησής της- μια ιδιαίτερη ομορφιά όπου κι αν βρίσκεται. Είναι κι αυτή η "ιδιοτροπία" της, πρώτα ν' ανθίζει με τα πλούσια, πανέμορφα λευκά ή ροζ στολίδια και μετά να βγάζει τα φύλλα της.
Άνθρωποι της πόλης. Η σημερινή φωτογραφική
ενότητα. Άνθρωποι στους δρόμους της Αθήνας, συναντιούνται, προσπερνιόνται,
αλληλοκοιτάζονται(για μερικά δευτερόλεπτα ή όσο κρατάει μια κλεφτή ματιά),
χαριεντίζονται, φωτογραφίζουν και φωτογραφίζονται. Με το κινητό στο χέρι
κλείνουν ραντεβού. Ακόμη βολτάρουν ή τρέχουν για τον καθημερινό επιούσιο…
Gente
Urbana στο κλεινόν άστυ ή στο ταλαιπωρημένο «άκλεινον άστυ»…
Εικόνες ή παραστάσεις, εν είδει
καρτ-ποστάλ, όπως διακινούνταν παλιά και αποστέλλονταν από ταχυδρομεία σε αγαπημένους
παραλήπτες, δικούς μας ανθρώπους, γνωστούς και φίλους.
Κάποτε τα ονόμαζαν και
«Επιστολικά
Δελτάρια».
Μιας και στις μέρες μας είναι κάτι παρωχημένο, έρχομαι να επαναφέρω κάποια καρτ-ποστάλ από την ομώνυμη ενότητα του Ίνσταγκραμ μου.