Αγριολούλουδα (5)

Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση! 

Με τυραννούν οι ομορφιές…

Δεν ξέρω αν υπάρχει αυθεντικότερη έκφραση της ομορφιάς

που μπορεί να δείχνει τη ζωή λιγότερο σκληρή…

«Τι φταίω εγώ αφού η ανθρώπινη εφευρετικότητα ποτέ δε θα γεννήσει

κάτι πιο όμορφο, πιο απλό και ακριβές από τη φύση».    Λεονάρντο Ντα Βίντσι

«Το Αγριολούλουδο», το τραγούδι της Χαρούλας Αλεξίου, που μπορείτε ν’ ακούσετε πατώντας play, παρακάτω είναι χάρισμα της φίλης μου Νικόλ την οποία ευχαριστώ πολύ!

Αγριολούλουδα (4)

Μπορεί να μην έχουν το εντυπωσιακό και τους χρωματισμούς των προηγούμενων, 

έχουν όμως κάτι: το απλό που είναι και μαζί ωραίο!

Αγριολούλουδα (3)

Κι άλλες εικόνες, στην 3η σειρά.

Στολίδια απαράμιλλης ομορφιάς που δίνουν –θα έλεγε κανείς– στον επισκέπτη

τη δυνατότητα να δώσει, με βλέμμα καθαρής χαράς, νόημα στο ωραίο!

Να περάσει ανάμεσά τους, δίχως να τα πληγώσει.

Έστω για δευτερόλεπτα, στάσου, δες, μέσα στην απλότητά τους, πόσο απόλυτα κι έντεχνα, συνυπάρχουν στα όρια που τους καθόρισε ο Δημιουργός!

… η μαργαρίτα με τα άσπρα πέταλα και το κίτρινο στη μέση,

που ξεφεύγει από το πλαίσιο 
και στάζει μια σταγόνα κίτρινο στο άσπρο των πετάλων…

Ρέα Βιτάλη

Αγριολούλουδα (2)

Τ` αγριολούλουδα δεν ανθίζουν με προσταγές

ούτε κανείς σπέρνει τη φύτρα τους

ανατρεπτικοί άνεμοι στροβιλίζουν την αυγή

λιχνίζουν γόνο στις οστεοθήκες των αγρών

στον κρόταφο των βράχων. *

Με το που ξεμυτίζει η άνοιξη, τούτα τα λουλούδια ξεδιπλώνουν όλη τους την ομορφιά σε πλαγιές, σε λιβάδια, σε ξέφωτα, ακόμη και στις άκρες των δρόμων κι ανάμεσα στο πράσινο βάζουν τις δικές τους πινελιές κι αναδεικνύουν την ασυναγώνιστη ομορφιά της μάνας τους… της Φύσης!

* Οι στίχοι είναι του Ιωσήφ Βεντούρα

Αγριολούλουδα… (1)

Αγριολούλουδα [άγριος + λουλούδι]… λουλούδι ακήπευτο, 

ακαλλιέργητο που φυτρώνει μόνο του στους αγρούς…

(Αυτά γράφει το λεξικό)

Κι όμως αυτά με την ομορφιά τους ακυρώνουν το όνομα «Αγριολούλουδα»…

Κι εμένα δεν μου πάει να τα αποκαλώ έτσι...

Σήμερα, στο περπάτημά μου αντίκρισα κάποια και δεν μπορούσα να μη τα φωτογραφήσω.

Γράφει κάπου η αγαπημένη συγγραφέας Αλκυόνη Παπαδάκη:

«Βλέπουμε την ομορφιά του κόσμου γύρω μας,

αλλά, αν δεν μας τη χαρίσει κάποιος, δεν γίνεται ποτέ δική μας».

Σας τη χαρίζω, λοιπόν, εγώ…

Πιο ταπεινή ομορφιά –αλλά τι ομορφιά– δεν γίνεται.

Δική σας!

Άνοιξη, Ποίηση, Άνθη και Στίχοι…

«Μπορείς να κόψεις όλα τα λουλούδια,

αλλά δεν μπορείς να εμποδίσεις την Άνοιξη να ’ρθει»

(Pablo Neruda)

… απροετοίμαστη κι η άνοιξη,

σε κάθε της βήμα κοντοστέκεται σαστίζει και σωπαίνει…

(Γ. Ρίτσος)

Να κριθεί κάθε άνοιξη από τη χαρά της
από το χρώμα του το κάθε λουλούδι
από το χάδι του το κάθε χέρι
απ’ τ’ ανατρίχιασμά του το κάθε φιλί.

(Μ. Σαχτούρης)

Γιατί κανένας στίχος σήμερα δεν ανατρέπει καθεστώτα

Κανένας στίχος δεν κινητοποιεί τις μάζες… 

(Τ. Πατρίκιος)