Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2019

Πλατανόφυλλα που ξαποσταίνουν στο δρόμο…

«Ένας αιώνιος κύκλος» και στη φύση:
Γέννηση, Ζωή, Θάνατος!
Ο θαυμασμός μας… ακόμη και σ’ αυτά τα πλατανόφυλλα
που ήρθε η ώρα τους κι αποχαιρέτισαν το δέντρο τους
για να ξαποστάσουν στο δρόμο!

Ακόμη κι έτσι κάτι έχουν να μας πουν.








Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2019

Γήινα χρώματα και αποχρώσεις του φθινοπώρου…


Το φθινόπωρο μεθάει από το όργιο των χρωμάτων. Γήινα χρώματα και αποχρώσεις. Καμιά παραφωνία! Η απλοχεριά της φύσης ξεπερνάει κάθε φαντασία, γίνεται θέμα κι αφορμή για στιγμιαία κλικ. Τα φύλλα, πάνω ή ριγμένα κάτω απ’ τα δέντρα, πολύχρωμα χαλιά στη γη, αποστηθίζουν τον ρυθμό της αναπνοής τους. Ίσως με τη βροχή που περιμένουμε ν’ αλλάξει το σκηνικό. Ευτυχώς, το πρόλαβα...
Κι ο χώρος σε τούτο το «αδιέξοδο», μικρός, κρυφός κι ανάρμοστος κρατάει μια εύγλωττη σιωπή…








Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2019

Ανάμεσα στις σκιές των vintage πορτοκαλί τηλεφώνων, «ξεμυτίζει» μια λεπτομέρεια…

Τις ομορφιές που φύλαξες στης μνήμης τις διαδρομές μην τις ξεχάσεις κρεμασμένες ανάμεσα στ’ αγγίγματα των δυο vintage τηλεφώνων. 
Ένα μονάχα θα σου πω –κι ας στο ’χω πει χίλιες φορές– μία ακόμη τι πειράζει: Τίποτα δεν είναι πιο αληθινό απ’ τα δικά σου παραμύθια!
Τελικά τι ψάχνουμε οι άνθρωποι; Μια αγκαλιά κι έναν άνθρωπο να μας αγαπάει τις στιγμές που δεν ξέρουμε πως να κρυσταλλωθεί ο χρόνος.


Δεν μπορείς να διδάξεις τίποτα στον άνθρωπο
Το μόνο που μπορείς να κάνεις, είναι να τον βοηθήσεις ν’ ανακαλύψει αυτό που έχει μέσα του.




Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2019

Δημιουργικότητα που, αν μη τι άλλο, διασκεδάζει…


Θέλησα, ύστερα από σκέψη, να δημοσιεύσω 5 «φωτοτεχνάσματα» με τα οποία, κατά καιρούς καταγίνομαι και… μ’ αρέσει. Θα το χαρακτήριζα κι ως χόμπι.
Λοιπόν, το να επεμβαίνεις, να μεταβάλλεις, να περικόπτεις, να επεξεργάζεσαι ή (το χειρότερο) να τροποποιείς ή να αλλοιώνεις μια εικόνα, να δίνεις άλλη διάσταση στο θέμα δίχως να την «πληγώνεις»· να παίρνεις στοιχεία της και να τα «μπολιάζεις» με άλλα (με όποιο τεχνικό μέσο κι αν το κάνεις) θα έλεγα ότι είναι κάτι ανθρώπινο. Είναι μια επέμβαση που απαιτεί, τουλάχιστον, φαντασία, επινόηση, γόνιμη σκέψη, εξάσκηση, ενασχόληση  και… οπωσδήποτε χρόνο.
Δεν ξέρω κατά πόσο είναι ελεύθερο να «φορέσεις» σε μια φωτογραφία όποια εφέ, φόντα, πλάνα, αντιθέσεις, αποχρώσεις, φωτεινότητα και όσα άλλα χρειαστούν προκειμένου να αξιοποιήσεις στο έπακρο τη φαντασία, δίχως, βεβαίως, να την εκμεταλλεύεσαι για άλλο σκοπό. Μπορεί να ξεφεύγεις κάπως (αχ αυτό το κάπως της συγκατάβασης…) από τα όρια των δημιουργών της επιβάλλοντας τους δικούς σου κανόνες αισθητικής, να την προσεγγίζεις και να την βλέπεις με άλλα μάτια, μέσα στην απλότητά της. Καθόλου άτσαλα! Απόλυτα έντεχνα! Να διασκεδάζεις με το αποτέλεσμα και να το «ξεγελάς» με την αφέλεια του ερασιτέχνη! Τόσο απλά! Αυτός, άλλωστε, είναι και ο τελικός στόχος: να έχεις δημιουργικότητα για να παραχθεί ένα άλλο, ικανοποιητικό αποτέλεσμα.


* Οι φωτογραφίες που επέλεξα για τις συνθέσεις έχουν «αλιευθεί» από το διαδίκτυο, τον παγκόσμιο κυβερνοχώρο και φυσικά ανήκουν στον δημιουργό τους. Είναι λογικό. Παρόλα αυτά, αν υπάρξει οποιαδήποτε αντίδραση, είμαι διατεθειμένος να επανορθώσω και να τις αποσύρω.







Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2019

Του φθινοπώρου η αβάσταχτη ομορφιά!

Όλη η αλήθεια της φύσης στην πορεία της φθινοπωρινής μεταμόρφωσης, σε τρεις φάσεις. Το μελαγχολικό κλίμα, το σταδιακό αραίωμα και το κιτρίνισμα των φύλλων στα δέντρα μαζί με τ’ άλλα τα πυρόμορφα και τα καφετιά που πέφτουν και ξαποσταίνουν στο γρασίδι, γεννούν μαγικές εικόνες.






Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2018

Περπατώντας στην Αθήνα...

Ηλιόλουστες μέρες, μες στον Οκτώβρη, σεργιανίζω στην Αθήνα και δεν ξέρω με πόσες εικόνες ανταμώθηκα. Θεατής μπροστά σε σημαντικές κι ασήμαντες λεπτομέρειες με κάνουν να στρέφω ματιά και φακό επάνω τους.