Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2013

Ομοιοκατάληκτες στιγμές…

 Μίλα. Πες κάτι, οτιδήποτε, ένα ΝΑΙ ή ένα ΟΧΙ
Δεν λιγοστεύει η σιωπή με μια λέξη

Έτσι, ίσα ίσα, να βάλω έναν τίτλο σ’ αυτή τη βόλτα...


άμα δε λιώσουμε μαζί πως θες να γίνουμ’ ένα;
Μηθυμναίος

4 σχόλια:

  1. Kαλημέρα φίλε μου.
    Υπέροχος όπως πάντα και από κείμενο και από φωτογραφία. Κρατώ μια αράδα. Με μια λέξη δεν λιγοστεύει η σιωπή.
    Καλά σου Κυριακή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @ Dennis Kontarinis,

    Η καλοσύνη σου, Ντένη! Σ' ευχαριστώ πολύ.

    Είπες κάτι... και η σιωπή λιγόστεψε, βλέπεις;

    Να 'σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εσένα Στράτο μου, δεν σου ταιριάζουν οι σιωπές.Σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ για το ευγενικό και εγκάρδιο σχόλιο σου!
    Πάντως θα το ξαναπώ, είσαι σπουδαίος λογοτέχνης!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Συμφωνώ με τη Μαγδα, είσαι σπουδαίος λογοτέχνης.

    Κίτρινα ξερά φύλλα, μια χλωμή σκηνή κι ένα 'μότο' που σφάζει καρδιές!
    (άμα δε λιώσουμε μαζί πως θες να γίνουμ’ ένα;)

    χαιρετώ

    Γαβριήλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εστιάζω, κάνω «ζουμ» αν χρειαστεί κι αμέσως το «κλικ» για το αποτέλεσμα της εικόνας που θέλω να έχω… Θα τις αφήνω «έκθετες» ώστε να υπόκεινται σε φιλικές «επιθέσεις» και τα σχόλιά σας εδώ…

Σας ευχαριστώ