Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

Χρώματα...


Ποιος θα μου βρει το χρώμα της αγάπης;
Να `ναι το κόκκινο σαν τη φωτιά;
Κίτρινο σαν το φεγγάρι;
Να `ναι του ουράνιου τόξου τα πολλά;



Είναι σαν τα όνειρα που σκόρπισαν στον κόσμο το μεγάλο
χρώματα που χάθηκαν το ένα μες στο άλλο… 



Τα έβλεπα για πρώτη μου φορά, δεν ήξερα τι είναι...
Μου το είπε, όμως, η Χαρά, πως κούμαρα τα λένε...
Μηθυμναίος

8 σχόλια:

  1. Ο παράδεισος της φύσης!
    Μοναδική παλέτα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φίλε μου αυτά είναι τα κούμαρα,

    ¨οταν ήμουν μικρός βρίσκαμε κούμαρα και τα τρώγαμε, αν θυμούμαι καλά, στο χωριό, το δένδρο λέγεται Κουμαριά

    Τώρα που ξαναγύρισα δεν βρήκα τίποτα

    Είσαι ένας Μαέστρος στις φωτογραφίες..

    χαιρετισμούς

    Γαβριήλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Στράτο
    χαίρομαι πολύ,αν σου ξεμπέρδεψα τα όνειρα κι έδωσα όνομα στα χρώματα που έμπαιναν το ένα μέσα στ άλλο.
    Χαίρομαι πραγματικά και με τιμάς με την αναφορά,όπως και με την εκτίμηση και την έννοια σου. Νάσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ Roadartist,

    Έτσι είναι, πολύ σωστό αυτό που λες, φίλη μου.
    Άλλωστε ποιος θα αμφισβητήσει μια «Καλλιτέχνιδα»

    Να ‘σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ pylaros,

    Τα εντόπισα στους περιπάτους μου, στο δασύλλιο του Παπάγου και με μάγεψαν! Ομολογώ πως δεν τα είχα ξαναδεί, πίστεψέ με.

    Όταν είδε τις φωτογραφίες η Χαρά, μου έγραψε πως είναι όντως κούμαρα. Έτσι τα έμαθα… δεν τα δοκίμασα, ωστόσο…
    Μπορώ να δοκιμάσω, άφοβα;

    Έβαλα μεράκι στις φωτογραφίες, από το λίγο που έχω…

    Σ’ ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @ Χαρά Θ.,

    Το παραδέχτηκα, καλή μου, πως ένεκα της Χαράς, έμαθα, ο άσχετος, τα κούμαρα.

    Χαίρομαι κι εγώ πολύ γι’ αυτό!

    Όσο για την εκτίμηση και την έννοια, ας μη τα αναφέρουμε… παραμένουμε άνθρωποι, κι αυτό είναι κάτι…

    Να ‘σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Στράτο η Λέσβος είναι γεμάτη από κουμαριές προς τις περιοχές της Αγιάσου και Μανταμάδου, τα κανουμε και γλυκό. Στη Μυτιλήνη τα αγόρια στην εποχή μου όταν είχαν ραντεβού λέγανε < πάμε για κούμαρα >.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @Δώρα Γιαννάκου-Παρίση,

    Ομολογώ, βρε Δώρα, πως ενώ είχα ακούσει για κουμαριές και κούμαρα… δεν έτυχε να τις δω ποτέ, γι’ αυτό άλλωστε και η περιέργειά μου μόλις αντίκρισα τέτοια ομορφιά…
    Η Χαρά μου έγραψε πως τα κάνουν και ποτό, εσύ λες και γλυκό… τότε άξιζε τον κόπο να ασχοληθώ…
    Φαντάσου πως, ύστερα απ’ όλο αυτό, σήμερα ξαναπήγα στο δασύλλιο και τα έβγαλα ένα σωρό φωτογραφίες…

    Όσο για την ατάκα, δεν θυμάμαι…

    Καλό απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εστιάζω, κάνω «ζουμ» αν χρειαστεί κι αμέσως το «κλικ» για το αποτέλεσμα της εικόνας που θέλω να έχω… Θα τις αφήνω «έκθετες» ώστε να υπόκεινται σε φιλικές «επιθέσεις» και τα σχόλιά σας εδώ…

Σας ευχαριστώ